Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Przy tego typu zadaniach często pojawia się pokusa, żeby podejść do obliczeń trochę zbyt intuicyjnie, przez co łatwo wpaść w pułapkę błędnego rozumowania. Warianty z wartościami 300 g lub 160 g mogą wynikać z nieprawidłowego przemnożenia liczby procent przez masę zawiesiny, czasami myli się, co jest procentem czego. Na przykład, odpowiedź 300 g mogła powstać przez zamianę ról liczb: ktoś mógł pomnożyć zamiast 240 g × 0,8, to 240 g × 1,25 sądząc, że 80% to masa wody, albo po prostu dodać coś do masy zawiesiny, co jest błędem. Z kolei uzyskanie 160 g to typowy przypadek, gdy ktoś przez pomyłkę zastosuje odwrotny procent – może odjąć 80% od masy zawiesiny, zamiast ją przemnożyć, albo po prostu wyciągnie nie tę liczbę, która jest potrzebna. Odpowiedź 48 g z kolei wskazuje na pomylenie się o rząd wielkości, może przez podzielenie zamiast mnożenia, albo wybranie procenta w stosunku do nie tej masy. W praktyce, zawsze należy pamiętać, że procentowa zawartość części stałych odnosi się do całości zawiesiny, czyli – wzór to (masa zawiesiny) × (procent części stałych/100). Z mojego doświadczenia wynika, że warto sobie od razu rozpisywać dane i wynik, bo w pracy laboratoryjnej i przy kontroli procesów nie ma miejsca na takie błędy. Nie chodzi jedynie o matematykę, lecz o to, że prawidłowa znajomość proporcji masowych pozwala odpowiednio sterować procesami technologicznymi (np. ustalanie dawki odczynników, czasu filtracji czy doboru urządzeń zagęszczających). Każde niepoprawne wyliczenie skutkuje nieprawidłową kontrolą jakości produktu lub marnowaniem surowca. W wielu przypadkach, normy branżowe wymagają dokładnego raportowania zawartości części stałych, więc precyzyjne obliczenia to podstawa profesjonalizmu w laboratoriach i zakładach przeróbczych.