Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Niektóre urządzenia do rozdrabniania kopalin mogą na pierwszy rzut oka wydawać się podobne, stąd częste pomyłki. Przesiewacz stały służy przede wszystkim do rozdzielania materiału według frakcji ziarnowych, a nie do fizycznego rozdrabniania – jego konstrukcja to przeważnie system ram i sit, a nie szczęki. Kruszarka udarowa z kolei rozdrabnia materiał przez siłę uderzenia wirujących młotów lub płytek, nie posiada więc układu szczęk ani charakterystycznego ruchu wahadłowego. W kruszarce bębnowej również nie ma szczęk – tam proces polega na ścieraniu i uderzaniu materiału toczącego się wewnątrz obracającego się bębna, co daje zupełnie inny mechanizm działania i inne zastosowania (najczęściej do materiałów średnio-twardych). Typowym błędem myślowym jest utożsamianie każdej dużej maszyny z bębnem lub ruchomymi elementami z bębnowym lub udarowym sposobem pracy, jednak w praktyce tylko kruszarka szczękowa ma tak wyraźnie widoczną parę płyt roboczych, z których jedna porusza się wahadłowo, a druga jest nieruchoma. Ten specyficzny układ zapewnia intensywne miażdżenie i rozdrabnianie nawet bardzo twardych brył skalnych. Z mojego doświadczenia wynika, że rozróżnienie tych maszyn wymaga zwracania uwagi na geometrię komory roboczej i sposób przenoszenia napędu – detale te są kluczowe dla prawidłowej identyfikacji procesu technologicznego.