Prawo Archimedesa dosłownie leży u podstaw większości procesów rozdziału kopalin w cieczach ciężkich, takich jak wzbogacanie grawitacyjne w stołach wstrząsowych, spiralach czy separatorach cieczy ciężkich. To właśnie prawo Archimedesa pozwala zrozumieć, dlaczego ziarna kopaliny o większym ciężarze właściwym toną szybciej niż lżejsze. W praktyce, jak stosujemy rozdział w cieczy ciężkiej (np. mieszaninie azotanu sodu i chlorku cynku lub cieczy organicznej), to zawieszone w niej cząstki kopalin rozdzielają się zgodnie z różnicą gęstości, czyli tzw. ciężarem właściwym. Moim zdaniem na co dzień w zakładach przeróbczych, inżynierowie właśnie dzięki prawu Archimedesa potrafią dobrać odpowiednią ciecz, by skutecznie wydzielić frakcje o określonym składzie mineralnym i jakości. Zauważyłem też, że czasem zapomina się o tym, jak duże znaczenie ma precyzyjne ustalenie gęstości cieczy, bo od tego zależy skuteczność procesu separacji. Standardy branżowe mocno podkreślają, że optymalne wykorzystanie prawa Archimedesa to nie tylko dobra znajomość teorii, ale i praktyczna kontrola parametrów procesu. Dzięki temu można uzyskać wysoki stopień wzbogacenia koncentratów, co jest niezwykle ważne z punktu widzenia ekonomiki zakładu. Z mojego doświadczenia wynika, że zrozumienie tej zasady to absolutna podstawa dla każdego operatora czy technologa pracującego przy przeróbce kopalin, bo bez niej cała koncepcja rozdziału w cieczy ciężkiej nie miałaby sensu.
Wielu uczniów myli prawo opisujące zjawisko rozdziału kopaliny w cieczach ciężkich z innymi znanymi prawami fizyki, co wynika głównie z podobieństwa nazwisk uczonych czy pojęć kojarzonych z fizyką ogólną. Prawo Ohma dotyczy przepływu prądu elektrycznego przez przewodnik i opisuje zależność między napięciem, natężeniem oraz oporem. W kontekście przeróbki kopalin nie ma on żadnego zastosowania do procesów separacji w cieczy ciężkiej, bo nie dotyczy ani gęstości, ani sił wyporu. Prawo Pascala opisuje równomierne rozchodzenie się ciśnienia w cieczy zamkniętej i choć czasem pojawia się w hydraulice maszyn przeróbczych, to nie reguluje mechanizmu rozdziału według ciężaru właściwego. Zdarza się, że studenci mylą Pascala z Archimedesem, bo oba prawa dotyczą cieczy, ale tylko Archimedes dotyczy siły wyporu, która jest kluczowa przy rozdziale w cieczy ciężkiej. Prawo Faradaya z kolei dotyczy zjawisk elektromagnetycznych, takich jak indukcja elektromagnetyczna, i nie ma żadnego związku z separacją kopalin w cieczy na podstawie gęstości. Wydaje mi się, że te pomyłki biorą się z ogólnego zamieszania wokół licznych praw fizyki stosowanych w technice. Prawidłowe rozumienie polega na dostrzeżeniu, że tylko prawo Archimedesa wyjaśnia, czemu różne minerały zanurzone w cieczy ciężkiej opadają lub unoszą się w zależności od swojej gęstości. W praktyce przemysłowej, właśnie ta zasada umożliwia skuteczne rozdzielanie frakcji mineralnych, poprawiając efektywność i jakość koncentratów. Dlatego znajomość tej zależności stanowi fundament prawidłowego prowadzenia procesów wzbogacania grawitacyjnego i powinna być absolutnie opanowana przez każdego technika czy inżyniera zajmującego się przeróbką mechaniczną kopalin.