Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wybór zakresów uziarnienia innych niż 25–50 mm dla tzw. grubego węgla kamiennego przeznaczonego do rozdrobnienia jest niezgodny z praktyką przeróbczych zakładów węglowych i obowiązującymi normami branżowymi. Bardzo często spotykam się wśród uczniów z założeniem, że im mniejsze ziarno, tym lepiej, ale to nie zawsze prawda. Rozdrobnienie węgla wymaga zachowania odpowiedniej gradacji sortymentów, bo tylko wtedy cały proces technologiczny – od przesiewania po końcowe wzbogacanie – może przebiegać sprawnie i bez zbędnych strat. Odpowiedzi typu 10–20 mm czy 12–20 mm wskazują na pomieszanie sortymentów – to już klasyfikacje typowe dla miałów albo drobnych frakcji, które z zasady nie wymagają pierwotnego rozdrabniania, a raczej dalszego przesiewania lub od razu trafiają na inne etapy przeróbki. Natomiast zakres 5–10 mm to już miał, frakcja bardzo drobna, która praktycznie nigdy nie jest zaliczana do kategorii „gruby węgiel” – oddziela się ją w zupełnie innym cyklu technologicznym, często też ma inne zastosowania przemysłowe. Moim zdaniem typowym błędem jest też mylenie nazw handlowych z rzeczywistym uziarnieniem – czasami słyszy się o „groszku” czy „kostce”, ale trzeba pamiętać, że każda nazwa odnosi się do ściśle określonego zakresu milimetrowego, ustalonego w normach. Pracując w sortowni czy nadzorując produkcję, operatorzy zawsze zwracają uwagę na te detale, bo nawet niewielka pomyłka w klasyfikacji może spowodować zatory w urządzeniach przesiewających, zwiększyć awaryjność lub po prostu generować straty surowca. Warto więc dokładnie orientować się w podziale uziarnienia – to niby prosta rzecz, ale wpływa na całą logistykę i ekonomię procesu.