Kategorie: Parametry i obliczenia Surowce i produkty Bezpieczeństwo i środowisko
Wybór odpowiedzi związanej z uziarnieniem węgla poniżej 1 mm jest jak najbardziej trafny. Wynika to z tego, że pył węglowy staje się naprawdę niebezpieczny pod kątem wybuchowości właśnie wtedy, gdy cząstki są bardzo drobne – czyli mają średnicę mniejszą niż 1 mm. Tak rozdrobniony węgiel łatwo unosi się w powietrzu, tworząc tzw. atmosferę pyłową, która może zainicjować potężny wybuch nawet od drobnej iskry czy rozgrzanej powierzchni. Z mojego doświadczenia wynika, że właśnie w podziemiach kopalń największe zagrożenie stwarzają miejsca, gdzie dochodzi do intensywnego rozdrabniania węgla. Przepisy BHP oraz wytyczne branżowe jasno określają, że należy minimalizować powstawanie tak drobnych frakcji, stosować odpowiednie systemy odpylania oraz monitorować stężenie pyłu w powietrzu. Często bagatelizuje się znaczenie uziarnienia, a przecież to ono bezpośrednio wpływa na możliwość powstania mieszaniny wybuchowej. Pył o większych ziarnach po prostu nie unosi się w powietrzu tak dobrze, przez co nie tworzy tej niebezpiecznej, zapalnej chmury. Praktyka pokazuje, że regularne czyszczenie i odpowiednia wentylacja są absolutną podstawą w profilaktyce wybuchów. Warto zapamiętać, że nawet minimalne przekroczenie tej granicy 1 mm zmienia zupełnie charakter zagrożenia – dlatego tak ważne są kontrole i dokładna klasyfikacja uziarnienia.