Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wiele osób błędnie zakłada, że kamień popłuczkowy nadaje się do budowy budynków lub fundamentów, zapewne sugerując się samą nazwą „kamień”. Tymczasem jego parametry fizyczne, takie jak niska wytrzymałość i niejednorodność uziarnienia, całkowicie dyskwalifikują go z użycia w konstrukcjach nośnych – zarówno w budownictwie kubaturowym, jak i pod fundamenty. Z punktu widzenia obowiązujących norm branżowych, np. norm PN-EN dotyczących kruszyw budowlanych, popłuczki nie spełniają wymagań co do wytrzymałości na ściskanie, odporności na mrozoodporność czy zawartości substancji szkodliwych. Jeśli chodzi o budowę małej architektury, to często jest tu wymagana estetyka, stabilność i trwałość surowca – a kamień popłuczkowy niestety charakteryzuje się dużą zmiennością składu i obecnością domieszek, co czyni go materiałem nieprzewidywalnym pod kątem długotrwałego użytkowania. Typowym błędem myślowym jest utożsamianie wszystkich odpadów mineralnych z uniwersalnym kruszywem, podczas gdy w praktyce prawdziwą wartość użytkową mają tylko wyselekcjonowane, dobrze oczyszczone frakcje. Najlepsze praktyki branżowe wręcz odradzają wykorzystywanie popłuczek w konstrukcjach, na których opiera się bezpieczeństwo ludzi czy infrastruktury. Ich optymalnym zastosowaniem pozostaje rekultywacja terenów pogórniczych, gdzie możliwe jest ekonomiczne i środowiskowe zagospodarowanie dużych ilości odpadu bez ryzyka dla użytkowników czy środowiska.