Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W temacie odwadniania koncentratu flotacyjnego rud miedzi pojawia się sporo nieporozumień, zwłaszcza jeśli chodzi o rolę poszczególnych urządzeń. Przykładowo, klasyfikatory zwojowe są używane głównie do klasyfikacji ziarnowej, czyli rozdzielania cząstek według wielkości, a nie do odwadniania. One działają na zasadzie różnicy prędkości opadania cząstek w wodzie – mogą częściowo zagęszczać osad, ale nie są stosowane jako urządzenia do odwadniania koncentratu. Osadzarki natomiast są raczej stosowane do zawiesin o bardzo niskim stężeniu części stałych i nie zapewniają odpowiedniej wydajności ani efektywności dla koncentratów flotacyjnych. Ich zadaniem jest raczej oczyszczanie wód technologicznych niż produkcja zagęszczonego koncentratu. Zbiorniki obiegowe pełnią jeszcze inną funkcję – to głównie magazynowanie cieczy lub pulpy i zapewnienie ciągłości procesu, a nie odwodnienie. W praktyce, próba odwodnienia koncentratu w którymkolwiek z tych urządzeń prowadziłaby do poważnych strat wydajności i jakości produktu, a także do problemów z obsługą całego ciągu technologicznego. Często spotykam się z przekonaniem, że każde duże urządzenie w zakładzie może służyć do wszystkiego, ale to pułapka – każde z urządzeń ma ściśle określoną funkcję wynikającą z jego budowy i zasady działania. Dobrze jest więc zawsze sprawdzić schemat technologiczny przeróbki rud miedzi i zobaczyć, gdzie faktycznie znajduje się zagęszczacz – to on gwarantuje skuteczne oddzielenie wody od koncentratu. Z mojego doświadczenia wynika, że błędne rozumienie tych funkcji może prowadzić do kosztownych pomyłek w praktyce zakładowej.