Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Często można się pomylić, zakładając, że po filtrach próżniowych koncentrat powinien trafić od razu do mielenia lub wzbogacania. W rzeczywistości już sama filtracja jest jednym z końcowych etapów przygotowania produktu do dalszego wykorzystania, a nie do kolejnych procesów rozdrabniania czy klasyfikacji. Po filtrach próżniowych koncentrat wciąż zawiera sporo wody, ale jest już na tyle oczyszczony, że nie wymaga ponownego wzbogacania. Technologicznie byłoby nielogiczne cofać się do poprzednich etapów typu mielenie, bo to podniosłoby tylko zużycie energii i pogorszyło strukturę produktu (czyli drobniejsze uziarnienie, które często jest niepożądane przy transporcie i magazynowaniu). Zagęszczanie natomiast stosujemy zwykle przed filtracją, a nie po niej – chodzi o to, żeby usunąć jak najwięcej wody z pulpy przed skierowaniem jej na filtr, a nie po filtrze. Typowym błędem jest myślenie, że zagęszczacz poprawi właściwości koncentratu po filtrze – niestety, tu już tej wolnej wody jest zbyt mało, by zagęszczanie dawało efekt. Branżowe normy i standardy jasno wskazują: po filtrze próżniowym produkt kierujemy do suszarni, żeby uzyskać docelową wilgotność. Przechodzenie z powrotem do poprzednich etapów albo próba dalszego zagęszczania to strata czasu i energii, która nie przynosi żadnych realnych korzyści. Moim zdaniem, ta logika wynika często z mylenia kolejności operacji albo z braku praktycznego doświadczenia z faktycznymi liniami przeróbczymi. Dobrze jest zapamiętać: filtracja próżniowa to wstęp do suszenia, nie do obróbki mechanicznej czy hydromechanicznej.