Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Separator magnetyczny, choć bardzo skuteczny w oddzielaniu metali żelaznych od nieżelaznych, opiera się na zjawisku magnetyzmu, a nie na różnicach gęstości. Często można się pomylić, bo separatory tego typu są powszechne np. przy wzbogacaniu rud żelaza, lecz nie zadziałają, jeśli obie frakcje są niemagnetyczne – nawet jeśli mają różną gęstość. Separator elektryczny z kolei wykorzystuje właściwości elektrostatyczne ziaren i też nie rozdziela ich na podstawie ciężaru właściwego, tylko raczej różnic w przewodnictwie elektrycznym. Owszem, bywa stosowany do oddzielania minerałów, ale raczej tych, które różnią się własnościami elektrycznymi, nie gęstością. Maszyna flotacyjna to już zupełnie inna technologia – tu cały efekt opiera się na różnicach powierzchniowych ziaren i ich zdolności do przyłączania się do pęcherzyków powietrza. Flotacja jest podstawą np. przy przeróbce siarczków czy węgla, ale kompletnie nie sprawdzi się, jeśli chcemy rozdzielić ziarna tylko o różnej gęstości i podobnej wielkości. Typowym błędem jest utożsamianie metody z urządzeniem na podstawie samej nazwy lub zasady działania. W praktyce najlepsze efekty przy rozdziale frakcji bliskich wymiarowo, lecz o odmiennych ciężarach właściwych, daje separacja grawitacyjna – czyli dokładnie stół koncentracyjny. Warto też pamiętać, że każde z wymienionych urządzeń ma swoje „złote standardy” zastosowań – i dobór nie powinien być przypadkowy, tylko oparty na właściwościach wsadu. Myślę, że znajomość tych zależności pomaga uniknąć typowych błędów w projektowaniu i prowadzeniu procesów przeróbczych. Często na praktykach widziałem, jak ważne jest dobre rozumienie, do czego konkretne maszyny służą, bo złe zastosowanie może prowadzić do strat surowca albo niepotrzebnej komplikacji procesu.