Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W procesie flotacji bardzo łatwo pomylić rolę różnych odczynników, szczególnie jeśli nie miało się okazji zobaczyć tego na żywo w zakładzie. Przykładowo, odczynniki koagulujące są ważne w procesach uzdatniania wody czy zagęszczania zawiesin, gdzie ich zadaniem jest łączenie drobnych cząstek w większe aglomeraty. Jednak w samej flotacji nie wpływają one na hydrofobowość minerałów, więc raczej nie poprawią selektywnego przyłączania się ziaren do pęcherzyków powietrza. Z kolei odczynniki emulgujące to zupełnie inna para kaloszy – są stosowane głównie do tworzenia stabilnych emulsji, przykładowo w przemyśle spożywczym lub chemicznym, a nie do modyfikowania właściwości powierzchni minerałów. Flokulanty, czyli odczynniki flokulujące, mają znowu inne zastosowanie – tu chodzi o przyspieszenie sedymentacji i zagęszczania zawiesin po flotacji, a nie o zwiększanie hydrofobowości. To dość typowy błąd – mylenie odczynników służących do agregowania cząstek (koagulanty, flokulanty) z tymi, które modyfikują powierzchnię na hydrofobową (zbieracze). Mechanizm działania zbieraczy polega na tym, że adsorbują się na powierzchni wybranych minerałów i sprawiają, że te zaczynają „unikać” wody i łatwiej przyczepiają się do pęcherzyków powietrza. Tak działa, chociażby, ksantogenian potasu przy flotacji siarczków. Myślenie, że inne odczynniki mogą pełnić tę funkcję, wynika najczęściej z ogólnego skojarzenia z procesami oczyszczania czy uzdatniania, ale w praktyce technicznej to kolektory są kluczowe dla sukcesu flotacji. Najlepiej pamiętać, że hydrofobowość = kolektory i bez nich efektywna flotacja nie byłaby możliwa.