Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wybór któregoś z gazów palnych jako gazu nietworzącego mieszanki wybuchowej z powietrzem to częsty błąd, zwłaszcza jeśli ktoś nie do końca rozumie podstawy chemii przemysłowej. Acetylen, propan oraz metan to gazy węglowodorowe, których główną cechą jest łatwopalność i zdolność do tworzenia z powietrzem – czyli z tlenem – bardzo wybuchowych mieszanin. Acetylen jest wręcz najbardziej niebezpieczny pod tym względem, bo jego zakres stężeń wybuchowych w powietrzu jest bardzo szeroki, a zapłon może nastąpić już przy niskiej energii iskry. Propan i metan to takie typowe paliwa gazowe używane w wielu procesach technologicznych, jednak warunkiem ich bezpiecznego użytkowania jest absolutna kontrola nad stężeniem w powietrzu. W praktyce właśnie dlatego wszelkie zbiorniki czy instalacje z tymi gazami muszą być szczelne, a ich otoczenie dobrze wentylowane. Typowym błędem myślowym jest przekonanie, że jeśli gaz nie jest ekstremalnie reaktywny, to może nie tworzyć wybuchowych mieszanin – niestety w przypadku gazów palnych to nie działa. Azot natomiast jest gazem absolutnie niepalnym i niezdolnym do podtrzymywania spalania. Jego głównym zastosowaniem jest właśnie zapobieganie powstawaniu mieszanin wybuchowych – na przykład do obojętnego „przepłukiwania” zbiorników. Zasady bezpieczeństwa w branży jasno mówią: wszystkie prace z gazami palnymi muszą uwzględniać ryzyko wybuchu, a azot stosuje się jako zabezpieczenie, nie jako zagrożenie.