Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wybór granitu, bazaltu lub gnejsu jako surowców poddawanych wzbogacaniu na potrzeby przemysłu ceramicznego to dosyć częsty błąd wynikający z mylenia funkcji i zastosowań tych skał. Granit i bazalt to skały magmowe, a gnejs – metamorficzna. W praktyce nie poddaje się ich procesom wzbogacania pod kątem produkcji ceramiki, tylko obrabia mechanicznie (cięcie, polerowanie, kruszenie), by wykorzystać jako kamień budowlany, drogowy albo do produkcji kruszyw, asfaltu czy kostki brukowej. W branży ceramicznej kluczowe są surowce ilaste, a najcenniejszym z nich jest właśnie kaolin. To on, po odpowiednim wzbogaceniu, staje się bazą do produkcji porcelany i innych precyzyjnych wyrobów ceramicznych, gdzie liczy się wysoka czystość, biel i bardzo drobne ziarno. Granit czy bazalt mają zupełnie inną mineralogię i nie można z nich uzyskać masy ceramicznej o właściwościach porównywalnych z kaolinem. Typowym błędem jest utożsamianie wszystkich surowców skalnych z potencjalnym materiałem ceramicznym, ale w rzeczywistości tylko nieliczne spełniają odpowiednie wymagania, a jeszcze mniej z nich poddaje się procesom wzbogacania. Branżowe standardy i dobre praktyki jednoznacznie wskazują, że tylko kaolin i niektóre inne glinki ilaste wymagają starannego przygotowania do celów ceramicznych. Warto pamiętać, że prawidłowy dobór surowca i jego odpowiednia obróbka są kluczowe dla jakości finalnych wyrobów i powodzenia całego procesu technologicznego.