Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wybranie innego poziomu wypełnienia bębna niż 45% to bardzo częsty błąd, szczególnie wśród osób, które dopiero zaczynają przygodę z tematyką przeróbki mechanicznej kopalin. Rozumiem, że można ulec złudzeniu, iż im więcej mielników, tym lepiej – przecież więcej kul powinno oznaczać szybsze i skuteczniejsze rozdrabnianie. Jednak w młynach kulowych ta zasada się po prostu nie sprawdza. Gdyby wypełnić bęben np. w 85%, kule praktycznie nie miałyby przestrzeni do swobodnego spadania i zderzania się z mielonym materiałem – zamiast rozdrabniać, po prostu by się toczyły bez efektu. Zbyt duże wypełnienie prowadzi do tzw. efektu „martwego ładunku”, gdzie zarówno zużycie energii, jak i zużycie elementów mielących drastycznie wzrasta, a efektywność spada niemal do zera. Z kolei wybór 60% to wciąż za dużo – tu już mechanika młyna zaczyna się psuć, a mielniki nie spełniają swojej roli optymalnie. Natomiast 20% to zbyt mało, co również jest błędem. Przy tak niskim poziomie kule nie generują wymaganej energii uderzenia, a wydajność procesu jest bardzo słaba. W praktyce przemysłowej i literaturze zaleca się właśnie około 45% – ten poziom zapewnia najlepszy kompromis między intensywnością rozdrabniania a ekonomicznym zużyciem energii i mielników. Warto o tym pamiętać, bo to jeden z tych parametrów, który decyduje o powodzeniu całego procesu rozdrabniania. Najczęstszy błąd w myśleniu tutaj to przekonanie, że „więcej znaczy lepiej” lub odwrotnie, że „mniej to oszczędność”, a prawda leży właśnie po środku i jest podparta wieloletnim doświadczeniem branżowym oraz analizami pracy młynów kulowych.