Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wielu uczniów myli klasyfikatory oraz kruszarki młotkowe z urządzeniami przeznaczonymi do rozdrabniania drobnego, ale to niestety prowadzi na manowce, jeśli chodzi o praktykę zakładów przeróbczych. Klasyfikator mechaniczny oraz klasyfikator zwojowy to urządzenia wykorzystywane przede wszystkim do rozdzielania materiału na poszczególne frakcje według wielkości ziaren, a nie do samego rozdrabniania. One nie rozbijają rudy, lecz oddzielają ziarna już rozdrobnione, np. po mieleniu czy kruszeniu. Typowa pomyłka polega na utożsamianiu klasyfikacji z rozdrabnianiem, bo obie operacje następują często po sobie w schemacie technologicznym, ale to zupełnie różne procesy. Kruszarka młotkowa rzeczywiście służy do rozdrabniania, jednak jej zastosowanie ogranicza się raczej do wstępnego lub średniego kruszenia, zwłaszcza dla materiałów o niejednorodnej strukturze i sporej wilgotności. Młotki rozbijają bryły głównie przez uderzanie, co sprawdza się przy większych kawałkach, ale nie gwarantuje uzyskania bardzo drobnej frakcji – materiał często bywa zbyt nierówny, a same młotki mogą generować sporo pyłu i strat. Największą pułapką jest jednak przekonanie, że wystarczy zwiększyć obroty lub zmienić sito w młotkowej, żeby dorównać dokładności bębnowej – tak to nie działa w praktyce. To właśnie kruszarka bębnowa, dzięki mechanizmowi tarcia i precyzyjnie dobranym parametrom, jest stworzoną do drobnego rozdrabniania rudy metali nieżelaznych. Moim zdaniem ten temat warto dobrze zrozumieć, bo wybór niewłaściwej maszyny skutkuje gorszą jakością koncentratu, większym zużyciem energii i niepotrzebnymi przestojami. Taka wiedza przyda się nie tylko na egzaminie, ale i w pracy zawodowej.