Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Kruszarki szczękowe, bębnowe i przesiewacze to urządzenia, które pełnią zupełnie inne funkcje i mają charakterystyczną, odmienną budowę. Kruszarka szczękowa opiera się na ruchu wahadłowym lub prostoliniowym szczęk – materiał jest miażdżony między dwoma powierzchniami roboczymi. Najczęściej rozpoznaje się je po masywnych szczękach oraz prostym mechanizmie podającym, a nie po wirujących elementach czy bijakach. Z kolei kruszarka bębnowa to urządzenie, w którym rozdrabnianie polega głównie na ścieraniu i zgniataniu w obracającym się bębnie – brak tam centralnego rotora z bijakami, jaki widać na rysunku. Przesiewacz stały natomiast nie należy do kruszarek – jego zadaniem jest tylko mechaniczne oddzielanie frakcji materiału na podstawie wielkości ziaren, nigdzie nie występują tam elementy udarowe, a cała konstrukcja opiera się na prostym osiatkowaniu i lekkim drganiu lub pochyleniu. Częsty błąd to utożsamianie obecności dużych, ruchomych części z funkcją kruszenia, podczas gdy kluczowe są szczegóły budowy roboczej: kruszarka udarowa zawsze ma rotor z bijakami, które nadają materiałowi dużą prędkość i rozdrabniają go przez uderzenie, nie przez zgniatanie czy ścieranie. Błędne rozpoznanie typu maszyny może prowadzić do niewłaściwego doboru technologii w procesie przeróbki i poważnych strat operacyjnych. W praktyce zawsze warto zwracać uwagę na specyficzne cechy konstrukcyjne i sposób działania – to podstawa efektywnej pracy w branży przeróbki surowców.