Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Mylne jest przekonanie, że młyny kulowe powszechnie stosuje się do przygotowania nadawy do flotacji dla takich surowców jak sól, bentonit czy węgiel kamienny. Przede wszystkim sól, choć wymaga czasem rozdrabniania, zwykle nie podlega procesom flotacyjnym w klasycznym wydaniu, a jeśli już – to stosuje się raczej inne techniki separacyjne i zdecydowanie mniej agresywne rozdrabnianie. Bentonit z kolei, to materiał, który głównie podlega dezintegracji i nie jest typowo flotowany, bo jego wartość technologiczna polega na właściwościach sorpcyjnych i pęcznieniu, a nie na uzyskaniu koncentratu z drobną frakcją. W przypadku węgla kamiennego, owszem, stosuje się rozdrabnianie, ale w praktyce najczęściej są to kruszarki i młyny innych typów, a nie kulowe; ponadto rozdrabnianie do tak drobnego uziarnienia jak w młynach kulowych powoduje powstawanie nadmiernych ilości mułu węglowego, co nie jest pożądane w procesach wzbogacania. Typowym błędem jest tu przenoszenie rozwiązań z przeróbki rud metali na zupełnie inne surowce, które mają inne wymagania technologiczne. Flotacja rud cynku i ołowiu wymaga rozbicia skały na bardzo drobne frakcje, aby skutecznie oddzielić siarczki metali od reszty skały płonnej. Z kolei przy surowcach takich jak sól czy bentonit dąży się raczej do zachowania określonej granulacji, a nie do maksymalnego rozdrobnienia. To właśnie specyfika minerałów i wymagania procesu decydują o doborze urządzenia – i młyn kulowy jest dedykowany konkretnie dla takich przypadków jak rudy cynku i ołowiu przed flotacją.