W tej sytuacji najważniejsze było dokładne przeanalizowanie tabeli z danymi dotyczącymi uziarnienia odpadów z poszczególnych zakładów wzbogacania LGOM. Im większy udział frakcji najdrobniejszych, czyli <0,06 mm, tym bardziej drobnoziarnisty odpad powstaje w danym zakładzie. Patrząc na liczby, Polkowice mają aż 89,9% tej frakcji, co jednoznacznie wskazuje na najbardziej efektywne rozdrobnienie odpadu. To właśnie ta wartość powinna zwrócić uwagę – jest zdecydowanie wyższa niż w innych zakładach. W praktyce oznacza to, że procesy rozdrabniania i klasyfikacji w Polkowicach prowadzą do produkcji bardzo drobnego materiału, co może mieć duże znaczenie np. w dalszym zagospodarowaniu odpadów, ich składowaniu czy potencjalnym odzysku metali z drobnych frakcji. W branży często dąży się do uzyskania optymalnej struktury ziarnowej, zależnie od możliwości zagospodarowania odpadów czy wymagań środowiskowych – obecność tak dużej ilości cząstek <0,06 mm to z jednej strony dowód na skuteczne rozdrabnianie, z drugiej strony wyzwanie przy składowaniu i zabezpieczeniu przed pyleniem. Moim zdaniem, umiejętność szybkiej analizy takich danych przydaje się zarówno w codziennej pracy technologa, jak i przy audytach czy kontrolach jakości. Standardowo, wszędzie gdzie pojawia się temat klasyfikacji ziarnowej, właśnie na takie szczegóły powinno się zwracać uwagę.
Przy analizie tej tabeli łatwo można się pomylić, jeśli nie do końca rozumie się, na czym polega pojęcie „najdrobniej uziarnionego odpadu”. Główna idea polega na tym, że im większy procent materiału trafia do najdrobniejszej klasy, tym bardziej drobny jest odpad jako całość. Często myli się to z najwyższym udziałem frakcji >0,10 mm, zakładając, że większe liczby w tej kolumnie to coś pozytywnego, a przecież jest zupełnie odwrotnie – pokazuje to, że odpad jest grubszy. Zakłady takie jak Rudna czy Lena mają dużo wyższy udział materiału powyżej 0,10 mm (odpowiednio 30,6% i 34,7%), co oznacza mniej efektywne rozdrobnienie w porównaniu z Polkowicami. Konrad plasuje się pośrodku, ale 84,9% w klasie <0,06 mm to nadal mniej niż w Polkowicach. Typowy błąd polega na szybkim zerknięciu na liczby w środkowych kolumnach, bez sprawdzenia, która frakcja rzeczywiście odpowiada za drobne ziarno. Z mojego doświadczenia wynika, że wielu uczniów intuicyjnie wybiera zakład z najwyższą sumą wartości w środkowym zakresie, co nie oddaje faktycznej struktury odpadu. W praktyce przemysłowej, takie pomyłki mogą skutkować złym doborem technologii dalszego zagospodarowania odpadów lub błędną interpretacją wyników prób. Warto więc zawsze zaczynać analizę od krańcowych frakcji i pamiętać, że klasa <0,06 mm to najdrobniejsze ziarna. Bez tej świadomości łatwo przeoczyć kluczowe aspekty procesu przeróbczego i popełnić typowe błędy w interpretacji danych.