Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Na pierwszy rzut oka łatwo pomylić wzbogacalnik Disa z innymi urządzeniami przeróbczymi, zwłaszcza gdy nie zwraca się uwagi na detale konstrukcyjne. Przesiewacze wibracyjne o ruchu kołowym lub prostoliniowym działają na zupełnie innej zasadzie, bo ich głównym zadaniem jest rozdział materiału na frakcje według wielkości ziaren przez przesiewanie na sitach. Ich budowa i sposób pracy – intensywne drgania, powierzchnie sitowe i systemy napędowe – są charakterystyczne i nie mają nic wspólnego z separacją grawitacyjną, którą wykorzystuje wzbogacalnik Disa. Z kolei przesiewacz rusztowy z rusztowinami wahadłowymi to urządzenie typowo mechaniczne, stosowane głównie przy wstępnym oddzielaniu grubych frakcji materiału, jak węgiel czy grube ziarna rud. Działa na zasadzie przesuwania i przesiewu materiału przez układ rusztowin wprawianych w ruch wahadłowy, bez udziału cieczy separacyjnej. Częstym błędem jest utożsamianie obecności bębna czy elementów obrotowych z funkcją przesiewania, podczas gdy kluczowe znaczenie ma sposób rozdziału materiału – w wzbogacalniku Disa opiera się na różnicy gęstości w ośrodku płynnym, a nie tylko na mechanicznej selekcji według rozmiaru. W praktyce, rozpoznanie tych urządzeń wymaga zwrócenia uwagi na obecność cieczy separacyjnej oraz charakterystyczny ruch materiału wewnątrz bębna. Brak tej świadomości prowadzi do typowego zamieszania przy identyfikacji maszyn na rysunkach technicznych, zwłaszcza gdy nie zna się dobrze ich zasady działania. Moim zdaniem, najlepszą metodą nauki jest obejrzenie kilku takich urządzeń w pracy i porównanie schematów budowy – wtedy różnice stają się oczywiste.