Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Patrząc na ten schemat, można się pomylić i pomyśleć np. o filtracji, flotacji czy aglomeracji, bo każda z tych metod ma coś wspólnego z rozdzielaniem faz i wytrącaniem cząstek. Jednak klucz tkwi w szczegółach procesu. Filtracja polega na fizycznym oddzieleniu cząstek stałych od cieczy za pomocą przesączania przez medium filtracyjne, najczęściej są to różne rodzaje sit, tkanin czy nawet warstw żwiru. Tu jednak nie ma żadnej przegrody – cząstki same opadają na dno, co wyklucza filtrację. Flotacja z kolei polega na unoszeniu cząstek na powierzchnię za pomocą pęcherzyków gazu, które przyczepiają się do cząstek i „wyciągają” je do góry – w tym przypadku wyraźnie widać, że cząstki opadają, a nie unoszą się, więc flotacja odpada. Aglomeracja natomiast dotyczy łączenia się drobnych cząstek w większe skupiska (granulki, bryłki) – stosuje się ją np. przed procesami wzbogacania lub w produkcji peletów, lecz tu ewidentnie nie zachodzi żadne tworzenie bryłek, tylko rozdział na osad i czystą ciecz. Z mojego doświadczenia najwięcej pomyłek bierze się z utożsamiania każdej kolumny z wodą i osadem z filtracją, ale istotne jest czy mamy ruch przez barierę (filtr), czy samoistne opadanie pod wpływem grawitacji (sedymentacja). Branżowe standardy wyraźnie oddzielają te procesy, bo każdy wymaga innego podejścia technologicznego, sprzętu i parametrów eksploatacyjnych. W praktycznych zadaniach utrwalenie różnic między tymi metodami naprawdę procentuje – dzięki temu łatwiej dobrać właściwą technologię do konkretnego problemu.