Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Patrząc na przedstawiony schemat, łatwo się pomylić, bo teoria i praktyka rozdrabniania bywają czasem naprawdę podchwytliwe. Kruszarka wahadłowa, choć brzmi podobnie, w rzeczywistości nie istnieje jako odrębny typ urządzenia – to często błąd wynikający z mylenia ruchu wahadłowego szczęki w kruszarkach szczękowych z osobnym rodzajem maszyny. Kruszarka stożkowa oparta jest na zasadzie zgniatania materiału pomiędzy powierzchnią stożka a wykładziną korpusu. Umożliwia ona bardzo precyzyjne rozdrobnienie, lecz rysunek nie przedstawia typowej geometrii ani stożka, ani okrężnego ruchu zgniatającego. Z kolei kruszarka walcowa działa na zasadzie zgniatania materiału pomiędzy dwoma obracającymi się walcami, co daje zupełnie inny układ – tu nie byłoby charakterystycznej szczęki. Typowym błędem jest też patrzenie tylko na strzałki ruchu i zakładanie, że skoro coś się przesuwa, to musi być walec albo stożek, a nie szczęka. Rysunek wyraźnie pokazuje typowy mechanizm pracy kruszarki szczękowej: jedna powierzchnia jest nieruchoma, druga porusza się wahadłowo, miażdżąc materiał pomiędzy nimi. To odzwierciedlenie standardowego rozwiązania stosowanego w praktyce przy rozdrabnianiu dużych i twardych brył minerałów. Warto nauczyć się rozpoznawać charakterystyczne cechy każdej maszyny, bo w technice przeróbki kopalin precyzja w rozróżnieniu typów kruszarek wpływa nie tylko na efektywność, ale i na bezpieczeństwo pracy.