Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Na rysunku nie widzimy sita wykonanego ani z drutu nierdzewnego, ani z siatki cięto-ciągnionej, ani z prętów z tworzywa sztucznego. Często pojawia się błędne przeświadczenie, że skoro stal rdzewieje, to przemysł używa niemal wyłącznie drutu nierdzewnego – to nie do końca prawda. W rzeczywistości sita z drutu nierdzewnego stosuje się głównie tam, gdzie występują agresywne środowiska chemiczne lub bardzo drobne frakcje. Tymczasem tutaj mamy wyraźnie grube, regularnie rozmieszczone pręty, co wskazuje na typowe sita prętowe, a nie druciane. Siatka cięto-ciągniona wygląda zupełnie inaczej – ma charakterystyczną strukturę z przetłoczeniami powstałymi przez nacinanie i rozciąganie blachy, a jej oczka są bardziej nieregularne, często romboidalne, a nie kwadratowe czy prostokątne jak na ilustracji. Pręty z tworzywa sztucznego używane są bardzo rzadko w przeróbce kopalin z powodu gorszych właściwości mechanicznych, łatwego ścierania się i niskiej sztywności. Decyzja o wyborze materiału na sita wiąże się bezpośrednio z wymaganiami wytrzymałościowymi, temperaturą pracy i charakterem przesiewanego produktu. W praktyce najczęściej spotykanym rozwiązaniem są właśnie stalowe pręty – zapewniają wysoką trwałość, łatwą konserwację i przewidywalne parametry pracy. Zwrócenie uwagi na przekrój i sztywność elementów sitowych jest kluczowe przy rozpoznawaniu typu sita – to właśnie one odróżniają sita z prętów stalowych od innych konstrukcji.