Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Na analizowanym wykresie widać zależność między procentowym udziałem dwóch gazów, co sugeruje, że mamy do czynienia z zagadnieniem dotyczącym wybuchowości mieszanin gazowych. Wybór etanu, tlenu lub helu jako gazu obrazowanego na wykresie jest nieścisły z kilku powodów. Etan, choć chemicznie podobny do metanu i także palny, jest znacznie rzadziej spotykany w kopalniach węglowych – nie stanowi typowego zagrożenia wybuchowego w tej branży, a jego granice wybuchowości są przesunięte względem tych dla metanu; na wykresach bezpieczeństwa rzadko używa się trójkąta wybuchowości dla etanu w kontekście praktyk górniczych. Tlen, z kolei, nie jest gazem wybuchowym per se, a niezbędnym utleniaczem w procesie spalania – jego ilość jest jedynie jednym z czynników, które wpływają na wybuchowość mieszanin, ale sam tlen nie tworzy mieszanin wybuchowych bez udziału palnego gazu. Hel natomiast to gaz szlachetny, całkowicie niepalny i nie reaguje z innymi gazami w warunkach normalnych, więc nie istnieje pojęcie trójkąta wybuchowości helu – to typowy błąd wynikający z niezrozumienia właściwości gazów szlachetnych. Takie pomyłki często są efektem mylenia podstaw chemicznych lub zbyt pobieżnej analizy wykresu, gdzie występują charakterystyczne przedziały wybuchowości typowe właśnie dla metanu, jednego z najbardziej newralgicznych gazów kopalnianych. Z doświadczenia wiem, że w praktyce branżowej największy nacisk kładzie się na kontrolowanie obecności i stężenia metanu, bo to on stwarza największe ryzyko wybuchu – jego trójkąt wybuchowości jest kluczowy w ocenie bezpieczeństwa pracy w przemyśle wydobywczym i chemicznym.