Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W praktyce przemysłowej łatwo się pomylić, szukając czynników decydujących o efektywności suszenia, bo można je bez trudu pomylić z parametrami ważnymi w innych procesach przeróbczych. Z mojego doświadczenia wynika, że wiele osób sugeruje się stężeniem odczynników w zawiesinie, bo kojarzy to z flotacją czy innymi metodami rozdzielania, gdzie obecność różnych chemikaliów rzeczywiście wpływa na efekty. W suszeniu jednak nie chodzi o reakcje chemiczne, tylko o usuwanie cieczy przez jej odparowanie – i tu stężenie odczynników nie gra roli. Podobnie podatność magnetyczna ziarn często pojawia się w myśleniu o separacji magnetycznej, ale w suszeniu, nawet przy obecności materiałów ferromagnetycznych, ten parametr nie ma żadnego znaczenia dla oddawania wilgoci. Hydrofobowość ziarn z kolei odgrywa pierwszoplanową rolę we flotacji, gdzie decyduje o przyczepności pęcherzyków powietrza do ziaren, ale już w procesie suszenia nie wpływa bezpośrednio na tempo odparowania cieczy. Typowym błędem jest też mylenie hydrofobowości z łatwością odsączania – to zupełnie inne zjawiska. Najważniejszym, a często niedocenianym, czynnikiem jest lotność cieczy, bo to ona określa, jak łatwo ciecz przechodzi w parę, a więc z jaką prędkością będzie znikać z materiału w trakcie suszenia. Właśnie dlatego w praktyce inżynierskiej przy doborze technologii tak uważnie patrzy się na parametry fizyczne cieczy usuwanej z materiału, a nie na cechy ziaren czy obecność innych związków chemicznych.