Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Często spotyka się przekonanie, że oczyszczanie wód obiegowych w osadnikach można osiągnąć przez filtrację, napowietrzanie czy nawet przepływ burzliwy. Jednak te metody mają zupełnie inne zastosowania w inżynierii środowiska i przeróbce mechanicznej kopalin. Filtracja polega na mechanicznym oddzielaniu drobnych cząstek przez specjalne przegrody filtracyjne, często stosowane po wstępnym osadzeniu, ale sama w sobie nie jest funkcją osadników – te bowiem nie mają materiału filtracyjnego, tylko działają na zasadzie różnicy gęstości i czasu zatrzymania. Napowietrzanie z kolei to proces stosowany głównie do natleniania wody, usuwania lotnych zanieczyszczeń lub wspomagania procesów biologicznych, ale nie oddziela zawiesin w osadnikach – tu nie chodzi o reakcje chemiczne czy biochemiczne, tylko o opadanie cząstek pod wpływem grawitacji. Przepływ burzliwy natomiast wręcz przeszkadza w sedymentacji – silny ruch wody prowadzi do zawieszenia cząstek, uniemożliwiając ich osadzanie się na dnie. Odpowiednia laminarność przepływu to klucz do skutecznego działania osadnika, a nie jego zaburzenie. Mylenie tych procesów wynika zazwyczaj z braku rozróżnienia pomiędzy poszczególnymi metodami oczyszczania wody i nadinterpretacji roli urządzeń. W branży powszechnie przyjęto, że osadnik służy głównie do sedymentacji, a pozostałe metody są stosowane jako uzupełnienie, ale nie są podstawową funkcją tych urządzeń. Warto zapamiętać: sedymentacja i spokojny przepływ – to jest sedno pracy osadnika.