Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W praktyce przemysłowej, odpady powstające w trakcie wzbogacania węgla kamiennego, takie jak muły i łupki powęglowe, rzeczywiście zyskują coraz szersze zastosowania, ale nie we wszystkich branżach. Wiele osób sądzi, że skoro są to materiały sypkie czy nawet drobnoziarniste, to z powodzeniem można je wykorzystać do produkcji piasków płukanych – niestety to błąd myślowy. Bazując na technologii przeróbki kopalin i wymaganiach normowych, piasek płukany musi spełniać szereg rygorystycznych kryteriów dotyczących uziarnienia, czystości oraz braku zanieczyszczeń organicznych i mineralnych, których nie spełniają odpady z węgla. Te odpady mają dużo drobnych frakcji, cząstek ilastych, a także domieszki siarki i resztki węgla, przez co zupełnie nie nadają się do produkcji piasków płukanych. Z drugiej strony – i to jest ważne – te same odpady są z powodzeniem używane do produkcji kruszyw sztucznych oraz lekkich (np. poprzez spiekanie lub granulowanie), a także jako paliwo energetyczne, zwłaszcza w elektrowniach i ciepłowniach, co potwierdza praktyka przemysłowa oraz wiele opracowań branżowych. Często spotykam się z myleniem tych zastosowań, bo nazewnictwo bywa mylące, a i sama tekstura materiału potrafi zmylić nawet doświadczonego technika. Warto pamiętać, że dobór zastosowania zależy nie tylko od wyglądu odpadu, ale głównie od jego właściwości fizycznych i chemicznych oraz od wymagań jakościowych końcowego produktu. Niedostateczne rozumienie tych zależności prowadzi właśnie do błędnych skojarzeń, że prawie każdy drobnoziarnisty odpad może być użyty jako piasek płukany, a to po prostu nie przejdzie w praktyce.