Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Odpowiedź na to pytanie wymaga dobrej znajomości właściwości fizycznych minerałów oraz zasad działania urządzeń przeróbczych, szczególnie w kontekście odzysku obciążników stosowanych w procesach wzbogacania. Częstym błędem jest mylenie metod separacji magnetycznej z grawitacyjną lub błędne przypisywanie właściwości magnetycznych różnym minerałom. Magnetyt to minerał o silnych właściwościach magnetycznych i właśnie dlatego separacja magnetyczna jest w jego przypadku najlepszą metodą odzysku z mieszanin po procesach przeróbczych. Próba wzbogacania grawitacyjnego magnetytu, choć teoretycznie możliwa ze względu na jego dużą gęstość, jest nieefektywna, bo w typowych układach często miesza się on z innymi minerałami o podobnej gęstości, co prowadzi do dużych strat. Natomiast wzbogacanie magnetyczne kwarcu jest bezcelowe, gdyż kwarc nie wykazuje właściwości magnetycznych i taka separacja nie przyniesie żadnych efektów. Separacja grawitacyjna kwarcu również nie jest stosowana w kontekście odzysku obciążnika, bo kwarc jest niepożądanym składnikiem, który należy oddzielić od magnetytu, a nie odwrotnie. Typowe nieporozumienia biorą się stąd, że uczniowie automatycznie kojarzą separację grawitacyjną z cięższymi minerałami albo traktują wszystkie procesy wzbogacania jako zamienne. Praktyka przemysłowa i normy branżowe jasno jednak wskazują – w przypadku odzysku obciążnika właściwego z rekuperatora liczy się właściwe zastosowanie separacji magnetycznej. Bez tego nie da się uzyskać czystego, nadającego się do ponownego użytku magnetytu, a każda inna metoda byłaby po prostu stratą czasu i materiału. Z mojego punktu widzenia, zrozumienie tych zależności bardzo ułatwia pracę w zakładzie i pozwala unikać kosztownych błędów technologicznych.