Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Warto dobrze zrozumieć, dlaczego pozostałe odpowiedzi nie mają zastosowania w kontekście przeróbki mechanicznej węgla kamiennego. Po pierwsze, materiały powęglowe, które powstają po wstępnej klasyfikacji, nie nadają się do produkcji mieszanek nawozowych ani nawozów sztucznych. Wynika to z ich składu chemicznego – zawierają przede wszystkim frakcje mineralne, resztki węgla i domieszki siarki, które są wręcz szkodliwe dla upraw rolnych. W praktyce byłoby to całkowicie niezgodne z normami bezpieczeństwa i ochrony środowiska. Jeśli chodzi o sól do drogownictwa, to tutaj problem tkwi w samym źródle surowca – sól drogowa pozyskiwana jest z zupełnie innych procesów (np. z kopalni soli lub odparowywania solanki), natomiast materiały powęglowe nie zawierają chlorku sodu ani innych soli istotnych dla tego zastosowania. Częstym błędem jest mylenie odpadów górniczych z innymi rodzajami odpadów mineralnych, które faktycznie mogą mieć zastosowanie w drogownictwie, ale bardziej jako podbudowa, stabilizacja czy kruszywo, a nie jako sól. Produkcja sztucznych nawozów wymaga natomiast stosowania wysoce czystych surowców i procesu chemicznego, do którego odpady po węglu kompletnie się nie nadają. Moim zdaniem to typowy przykład nadinterpretowania możliwości zagospodarowania odpadów – w rzeczywistości ich wykorzystanie jest mocno regulowane przez przepisy i normy branżowe. Typowym i najkorzystniejszym rozwiązaniem jest wykorzystanie takich materiałów właśnie jako kruszyw do betonu czy podbudów, zgodnie z praktyką stosowaną od lat w górnictwie i budownictwie.