Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

W procesie klasyfikacji mechanicznej bardzo łatwo pomylić urządzenia, zwłaszcza te, które mają zbliżone nazwy czy opierają się na podobnych zjawiskach fizycznych. Klasyfikator aerodynamiczny, choć również rozdziela materiał, wykorzystuje do tego powietrze i jest stosowany głównie do bardzo drobnych frakcji, np. w przemyśle cementowym czy przy segregacji pyłów. To zupełnie inny mechanizm niż klasyczna klasyfikacja mechaniczna, gdzie kluczowe jest rozdzielanie według wielkości cząstek za pomocą sit lub sił grawitacyjnych w cieczy. Klasyfikator grawitacyjny, z kolei, bazuje na różnicy szybkości opadania cząstek w cieczy – używany jest głównie tam, gdzie materiał jest bardzo drobny i wymaga precyzyjnego rozdzielenia na frakcje lekkie i ciężkie, ale nie opiera się na mechanicznej separacji przez sito. Separator grawitacyjny to jeszcze inna para kaloszy: służy do rozdzielania cząstek nie tyle według wielkości, co według różnicy gęstości, np. w procesie wzbogacania węgla lub rud metali, gdzie liczy się oddzielenie minerałów wartościowych od skały płonnej. Wybór tych urządzeń jako narzędzi do klasyfikacji mechanicznej to typowy błąd wynikający z mylenia klasyfikacji hydraulicznej i aerodynamicznej z klasycznym przesiewaniem mechanicznym. Standardy branżowe jasno wskazują, że przesiewacze – zwłaszcza wibracyjne – są podstawą klasyfikacji mechanicznej, bo zapewniają fizyczne rozdzielenie ziaren przez sito. W codziennej praktyce takie pomyłki mogą prowadzić do błędnego zaprojektowania linii technologicznej, co skutkuje spadkiem wydajności lub jakości produktu. Warto zawsze dopytać, na jakiej zasadzie działa dane urządzenie i jaką właściwość wykorzystuje – to klucz do prawidłowego rozumienia procesów przeróbczych.