Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Często można się pomylić, zakładając, że wszystkie parametry procesu flotacji podlegają bieżącej regulacji lub kontroli przez operatora flotownika. Jednak to nie do końca tak działa w rzeczywistości przemysłowej. Ilość doprowadzanego powietrza jest kluczowym parametrem – powietrze umożliwia tworzenie się pęcherzyków, które wynoszą cząstki wartościowe na powierzchnię. W razie potrzeby operator może szybko zwiększyć lub zmniejszyć ilość powietrza, reagując na aktualne warunki procesu, np. zmieniając prędkość dmuchawy lub otwierając zawory. Podobnie, ilość dozowanych odczynników flotacyjnych, czyli różnych reagentów zbieraczy, pianotwórczych i modyfikatorów, jest pod stałą kontrolą, gdyż nawet niewielkie odchylenia mogą znacznie wpłynąć na skuteczność rozdziału i uzyskiwanych koncentratów. Również poziom zawiesiny flotacyjnej w komorze jest nieustannie monitorowany i regulowany – wpływa zarówno na efektywność procesu, jak i bezpieczeństwo urządzeń. Z mojego doświadczenia wynika, że operatorzy mają do dyspozycji szereg narzędzi i czujników, by optymalizować te parametry na bieżąco. Natomiast zawartość obciążnika właściwego jest niejako „zadaną” cechą wsadu wynikającą z jakości surowca i sposobu prowadzenia wcześniejszych etapów przeróbki – nie można jej już na tym etapie zmienić. To typowy błąd myślowy, wynika z przekonania, że wszystkie atrybuty wsadu pozostają pod ciągłą kontrolą podczas flotacji. W rzeczywistości, kontrola procesu w flotowniku dotyczy tylko tych parametrów, na które operator faktycznie może wpływać, zgodnie z zasadami dobrej praktyki przeróbki mechanicznej kopalin i instrukcjami branżowymi. Warto o tym pamiętać, bo pozwala to uniknąć nieefektywnych prób regulacji tego, co jest już niezmienne na danym etapie.