Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wzbogacanie magnetyczne rudy żelaza opiera się na rozdziale minerałów różniących się podatnością magnetyczną, jednak kluczową rolę gra tu wielkość ziaren. Często pojawia się przekonanie, że im większe ziarna, tym łatwiejsza separacja, bo są bardziej „namacalne” i nie zapychają maszyn. W praktyce jest zupełnie odwrotnie. Dla sprawnego działania separatorów magnetycznych ziarna nie mogą być zbyt duże – najlepsze efekty osiąga się właśnie przy drobnym materiale, do maks. 3 mm. Powyżej tej granicy siła przylegania do powierzchni magnesu jest za mała w stosunku do ciężaru i sił odśrodkowych, przez co wartościowy minerał zostaje utracony w odpadzie. Wybierając 8, 16 czy nawet 21 mm, można ulec złudzeniu, że większe ziarna łatwiej rozdzielić, albo że urządzenia sobie poradzą – jednak to niezgodne z praktyką technologiczną. Takie podejście prowadzi do spadku jakości koncentratu i wzrostu strat. Typowym błędem jest też myślenie, że skoro niektóre separatory (np. tzw. mokre bębnowe) wydają się masywne, to poradzą sobie z każdym rozmiarem. W rzeczywistości, nawet najbardziej zaawansowane urządzenia wymagają uprzedniego rozdrobnienia rudy poniżej 3 mm, czemu służą młyny kulowe czy przenośne przesiewacze. Przekraczanie tej wielkości prowadzi do technologicznych i ekonomicznych problemów, a także zwiększa zużycie maszyn. Zdecydowanie warto trzymać się granicy 3 mm – to nie tylko teoria, ale praktyczna zasada sprawdzona w wielu zakładach.