Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wielu uczniów myli pojęcie wzbogacania grawitacyjnego z innymi metodami rozdziału ziaren, co prowadzi do błędnych przekonań na temat decydującego parametru procesu. Jeżeli rozważa się promieniowanie naturalne, warto pamiętać, że pomimo jego występowania w minerałach, nie jest ono wykorzystywane do oddzielania ziaren o różnym składzie, bo nie daje praktycznych możliwości rozdziału na tej zasadzie – promieniowanie służy raczej do identyfikacji i analityki, nie do realnego rozdziału w strumieniu materiału. Własności powierzchniowe są podstawą procesów takich jak flotacja, gdzie kluczowe jest zachowanie się cząstek na granicy faz ciecz-gaz (np. przy odzielaniu siarczków metali od skały płonnej), zupełnie nie mają znaczenia w klasycznym wzbogacaniu grawitacyjnym. Z kolei własności elektrostatyczne to zupełnie inna grupa procesów – rozdział na podstawie ładunków elektrostatycznych sprawdza się np. w separacji minerałów nieprzewodzących od przewodzących (np. w przemyśle ceramicznym czy przy recyklingu), ale nie ma zastosowania dla klasycznych metod opartych na różnicy masy właściwej. Takie pomyłki wynikają często z myślenia, że skoro w wielu procesach stosuje się rozdział na podstawie różnych właściwości fizycznych, to każda z nich może być wykorzystana w każdym procesie. W praktyce jednak dobór metody zawsze musi być uzasadniony specyfiką surowca i fizycznymi różnicami, które są możliwe do wyzyskania technicznie. Wzbogacanie grawitacyjne to klasyka branży przeróbki mechanicznej i tu króluje ciężar właściwy – inne właściwości są domeną zupełnie innych procesów.