Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Rozróżnienie podstawowych technik stosowanych w przeróbce mechanicznej kopalin bywa problematyczne – nie bez powodu, bo na pierwszy rzut oka peptyzacja, koagulacja czy sedymentacja też brzmią jak coś, co mogłoby dotyczyć granic faz. Jednak każde z tych pojęć ma swoją specyficzną definicję i zastosowanie, które mocno się różnią od flotacji. Peptyzacja jest procesem rozpraszania cząstek koloidalnych w cieczy, najczęściej poprzez dodatek odpowiednich środków, co prowadzi do powstawania stabilnych układów koloidalnych – ale nie ma tu mowy o selektywnej separacji minerałów na granicy faz, jak w flotacji. Koagulacja natomiast to proces odwrotny do peptyzacji: prowadzi do łączenia się cząstek koloidalnych w większe agregaty, które łatwiej usunąć z zawiesiny. Oba te procesy są kluczowe raczej w oczyszczaniu wód czy ścieków, a nie w klasycznym wzbogacaniu kopalin. Sedymentacja zaś to osiadanie cząstek pod wpływem siły grawitacji; choć jest szeroko stosowana w technologii mineralnej (np. w zagęszczaczach), to brak tu istotnej roli zjawisk fizykochemicznych na granicy faz – o wszystkim decydują różnice w gęstości i wielkości cząstek. Moim zdaniem, najczęstszy błąd wynika z utożsamiania każdej techniki rozdzielania z udziałem fizykochemii, ale w rzeczywistości tylko flotacja pozwala na selektywną separację minerałów właśnie dzięki zjawiskom powierzchniowym na styku trzech faz. Warto o tym pamiętać, bo w praktyce przemysłowej dobór metody separacji opiera się właśnie na tych różnicach – i błędna identyfikacja może przekładać się na spore straty wydajności lub jakości produktu.