Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Moim zdaniem, bardzo często myli się zasady działania różnych urządzeń do klasyfikacji ze względu na podobne efekty końcowe, ale różne mechanizmy fizyczne. Sedymentacyjna klasyfikacja opiera się wyłącznie na naturalnym opadaniu cząstek w wodzie na podstawie szybkości opadania, bez wykorzystania sił odśrodkowych ani zewnętrznego ciśnienia. Taka metoda jest stosunkowo wolna, wymaga dużych zbiorników i nie nadaje się do dużych wydajności – zupełnie przeciwieństwo hydrocyklonu. Fluidyzacyjna klasyfikacja z kolei polega na unoszeniu cząstek w strumieniu gazu lub cieczy do momentu, gdy zachowują się one jak ciecz – wykorzystuje się ją np. w suszarniach czy do oczyszczania frakcji bardzo drobnych, a nie do separacji w typowych zawiesinach wodnych. Mechaniczna klasyfikacja to zupełnie inny temat – chodzi tu o rozdział z użyciem np. sit, przesiewaczy czy innych urządzeń mechanicznych, gdzie decyduje rozmiar oczek albo działanie wibracji. Typowym błędem jest utożsamianie każdej maszyny z ruchem cząstek z klasyfikacją hydrauliczną, ponieważ nie każda separacja w obecności cieczy to proces hydrauliczny w ścisłym sensie; liczy się tu szczególnie wykorzystanie sił odśrodkowych i dynamiki przepływu, co jest charakterystyczne właśnie dla hydrocyklonu. W praktyce warto pamiętać, że wybór metody klasyfikacji zależy nie tylko od technologii, ale też od właściwości materiału i zamierzonego efektu końcowego.