Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Podczas wzbogacania strumieniowego łatwo można ulec złudzeniu, że zwiększanie gęstości cieczy pozwoli wyłapywać drobniejsze ziarna, bo wydaje się, że gęstszy roztwór 'podnosi' wszystko równie skutecznie. Jednak to działa zupełnie odwrotnie. Im wyższa jest gęstość cieczy, tym trudniej o skuteczne oddzielenie najmniejszych frakcji – różnica gęstości między fazą stałą a ciekłą maleje, przez co siły wyporu działające na cząstki są mniejsze. W rezultacie, jeśli ciecz jest za gęsta, tylko większe i cięższe ziarna będą się oddzielać i osiadać efektywnie, a te najmniejsze po prostu popłyną z prądem, zostaną utracone. Przegląd danych z tabeli jasno pokazuje tę zależność: dla cieczy o gęstości 1,2 g/cm³ można uzyskać ziarna już o wielkości 14 mm, natomiast przy 1,8 g/cm³ minimum wzrasta już do 30 mm. W praktyce bardzo często spotyka się błąd polegający na zawyżaniu gęstości cieczy w nadziei na „lepszy efekt rozdziału”, a to skutkuje stratą drobnych frakcji, co zresztą potwierdzają doświadczenia z zakładów przeróbczych i literatura branżowa. Moim zdaniem warto pamiętać, że wzbogacanie strumieniowe jest bardzo czułe na dobór parametrów – sama gęstość to jeden z kluczowych warunków technologicznych. Zbyt duża gęstość obniża efektywność procesu dla małych ziaren. Standardy branżowe zalecają, by gęstość cieczy była jak najmniejsza, oczywiście w granicach bezpieczeństwa technologicznego. Przesadne podnoszenie gęstości to typowy błąd, często popełniany z braku wiedzy praktycznej lub z przyzwyczajenia, a w efekcie prowadzi do strat koncentratu i pogorszenia jakości procesu.