Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wzbogacanie surowca w separatorze, jak pokazano na schemacie, opiera się na wykorzystaniu właściwości magnetycznych materiałów. Często myli się zasadę działania tego typu urządzeń z innymi metodami rozdzielania faz, co prowadzi do nieporozumień. Separator elektryczny stosuje się przy różnicach przewodnictwa elektrycznego lub ładunku cząstek, co sprawdza się przy minerałach o znacząco odmiennych właściwościach dielektrycznych, jednak nie zadziała przy typowych rudach żelaza czy minerałach wykazujących podatność magnetyczną. Z kolei separacja grawitacyjna bazuje na różnicach gęstości i sprawdza się głównie w klasyfikatorach, stołach koncentracyjnych lub spiralach, gdzie medium rozdzielającym jest najczęściej woda lub powietrze, a nie pole magnetyczne. Separatory dielektryczne z kolei wykorzystują różnice właściwości dielektrycznych materiałów i są o wiele mniej powszechne w przemyśle surowcowym niż separatory magnetyczne. Typowym błędem jest utożsamianie każdego rozdziału faz z użyciem pola elektrycznego, zwłaszcza gdy schemat nie pokazuje bezpośrednio magnesów, a jedynie rozdział na dwa strumienie. W praktyce najważniejszą wskazówką jest obecność biegunów oznaczonych jako N i S oraz wyraźnie widoczne pole magnetyczne wpływające na tory cząstek. Warto zapamiętać, że separacja magnetyczna to jeden z kluczowych procesów wzbogacania w górnictwie i przetwórstwie kopalin, a jej prawidłowa identyfikacja ma znaczenie dla dalszego projektowania całej linii technologicznej.