Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wydawałoby się, że parametry takie jak wilgotność w nadawie czy ilość ziaren drobnych są najważniejsze przy ocenie skuteczności przesiewania, bo przecież one mocno wpływają na sam proces. To prawda, wpływają, ale nie określają bezpośrednio skutecznej wydajności przesiewania. Z mojego doświadczenia często widzi się mylne przekonanie, że jeśli w nadawie jest dużo drobnych ziaren, to przesiewacz działa skutecznie, gdy je szybko oddziela. Jednak w praktyce i w branżowych normach skuteczność przesiewania analizuje się w odniesieniu do tego, ile niepożądanego podziarna trafia do klasy górnej – bo to właśnie świadczy o jakości rozdziału. Zawartość wilgoci oczywiście powoduje zlepianie się ziaren czy zatykanie sit, ale sama w sobie nie jest wyznacznikiem wydajności przesiewania. Tak samo skupienie się na ilości nadziarna w klasach dolnych jest pewnym uproszczeniem i nie uwzględnia pełnego obrazu – bo w praktyce kluczowe jest raczej, jak dużo drobnych, podziarnistych cząstek zostaje w produkcie, w którym ich być nie powinno. To właśnie obecność podziarna w klasach górnych jest najważniejszą miarą wydajności skutecznej dla tego procesu. Wiele osób myli się, patrząc tylko na uziarnienie w nadawie, nie analizując dokładniej przepływu niepożądanych frakcji w końcowym produkcie. W dobrych zakładach zawsze kładzie się nacisk na kontrolę ilości podziarna i na tej podstawie ocenia efektywność przesiewania, bo to przekłada się bezpośrednio na jakość produktu i wydajność całej linii technologicznej.