Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Sprawa z tym zagadnieniem jest taka, że bardzo łatwo pomylić pojęcia związane z procesami rozdrabniania i klasyfikacji. Często spotyka się mylenie współczynnika przesiewania, stałej klasyfikacji czy nawet skali rozsortowania z granicznym stopniem rozdrabniania, bo na pierwszy rzut oka brzmią podobnie i wszystkie dotyczą, ogólnie mówiąc, sortowania i rozdrabniania materiałów. Stała klasyfikacji to termin typowy dla procesów klasyfikacyjnych, np. przy rozdziale mieszanin ziaren o różnej wielkości w klasyfikatorach hydraulicznych lub powietrznych – dotyczy ona raczej ruchu ziaren w ośrodku i ich podziału na frakcje, a nie samego procesu zmniejszania wymiaru. Skala rozsortowania natomiast opisuje jednorodność uziarnienia w danej próbce kruszywa, czyli mówi nam, czy materiał jest dobrze wysortowany pod względem wielkości ziaren, a nie jak bardzo został rozdrobniony. Współczynnik przesiewania używany jest do oceny efektywności operacji przesiewania, czyli oddzielania ziaren o określonych wymiarach na sitach – z rozdrabnianiem jako takim nie ma bezpośredniego związku. Największy błąd polega na tym, że nie rozróżnia się momentu, w którym ziarno jest jeszcze tylko dzielone na frakcje (klasyfikacja/przesiewanie), od sytuacji, gdy faktycznie zmniejszamy wymiary ziaren poprzez ich mechaniczne rozdrabnianie w kruszarkach lub młynach. W praktyce takie pomyłki skutkują złym doborem maszyn albo nieprawidłowym szacowaniem wydajności węzłów przeróbczych, co prowadzi do strat materiałowych i technologicznych. Zdecydowanie warto gruntownie poznać różnice pomiędzy tymi parametrami – to oszczędza czas i nerwy przy rozwiązywaniu problemów na instalacjach.