Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Na tym rysunku przedstawiono kruszarkę bębnową stacjonarną, natomiast inne opcje wynikają często z typowych nieporozumień dotyczących budowy i zastosowania kruszarek w przeróbce surowców. Kruszarka stożkowa jest stosowana głównie do rozdrabniania twardych i bardzo twardych materiałów – jej kluczowym elementem jest stożek obracający się wewnątrz nieruchomej miski, co pozwala na efektywne kruszenie kamieni czy twardych rud. Takiej konstrukcji nie widać na ilustracji, brak tu charakterystycznych elementów stożkowych. Z kolei kruszarka szczękowa przesuwna to zupełnie inny rodzaj urządzenia, gdzie materiał rozdrabniany jest przez zgniatanie między dwoma szczękami – jedną nieruchomą i drugą ruchomą. Ich mechanizm pracy i wygląd odbiegają mocno od tego, co pokazano na zdjęciu; szczękowe mają wyraźnie widoczne płyty szczękowe, a nie bęben. Opcja jednobębnowa mobilna – choć bęben faktycznie jest obecny – myli się przez określenie „mobilna”, które odnosi się do maszyn na podwoziu, przeznaczonych do przemieszczania bezpośrednio w terenie wydobywczym. Urządzenie na rysunku nie posiada podwozia ani osprzętu umożliwiającego jego łatwe przesuwanie. Typowym błędem jest sugerowanie się samą liczbą bębnów lub rodzajem napędu, bez uwzględnienia sposobu montażu i przeznaczenia maszyny. W praktyce rozpoznanie urządzenia wymaga spojrzenia na całą konstrukcję i analizę, czy ma cechy stacjonarnej maszyny produkcyjnej, czy może jest przystosowana do pracy w ruchu na odkrywce. Warto więc zawsze zwracać uwagę na takie detale, bo dobór odpowiedniej kruszarki ma wpływ na efektywność i bezpieczeństwo całego procesu technologicznego.