Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wiele osób myśli, że sita łukowe nadają się do odwodnienia dużych ziaren – takich jak 40-80 mm albo 40-50 mm. To jeden z typowych mitów, który często pojawia się podczas nauki procesów przeróbczych. W rzeczywistości sita łukowe projektuje się głównie z myślą o bardzo drobnych frakcjach, w granicach 1-0 mm. Gdyby podać na sito łukowe materiał o ziarnach rzędu kilkudziesięciu milimetrów, efekt byłby odwrotny do zamierzonego – duże ziarna nie dość, że nie byłyby skutecznie odwodnione, to mogłyby nawet uszkodzić konstrukcję sita albo spowodować jego zatkanie. Frakcje 5-20 mm też są zbyt duże, żeby efektywnie poddać je odwodnieniu na takim sicie – do nich stosuje się zupełnie inne maszyny, na przykład sita wibracyjne czy bębnowe. Błąd wynika często z nieznajomości podstawowych zasad działania różnych maszyn w przeróbce kopalin. W praktyce, dobór urządzeń do odwodnienia zawsze musi uwzględniać uziarnienie materiału – to podstawa każdej dobrej technologii. Sita łukowe są zoptymalizowane właśnie pod kątem bardzo drobnych ziaren, gdzie inne metody zawodzą. Jeśli użyjemy ich niezgodnie z przeznaczeniem, to skuteczność procesu gwałtownie spadnie, a wydajność całej linii może ucierpieć. Moim zdaniem warto zapamiętać, że dla większych ziaren stosujemy inne rozwiązania, a sita łukowe zostawiamy dla najdrobniejszych frakcji – to po prostu się sprawdza i jest zgodne z branżowymi dobrymi praktykami.