Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wybór innych przedziałów wielkości ziaren niż 20-200 mm wynika zazwyczaj z niepełnej znajomości zasad działania wzbogacalników, takich jak DISA, i ogólnych procesów przeróbki mechanicznej. Przykładowo, ziarna o wielkości 0-4 mm oraz 4-8 mm są typowe dla procesów przesiewania drobnych frakcji lub klasyfikacji hydraulicznej, a nie dla wzbogacania w urządzeniach o konstrukcji takiej jak DISA. Dla tak małych frakcji stosuje się zupełnie inne maszyny, oparte często na innych zjawiskach fizycznych – np. klasyfikatory spiralne, wirówki czy stoły koncentracyjne. Próba zastosowania wzbogacalnika DISA do tak drobnych ziaren skutkowałaby szybkim zapchaniem się urządzenia, stratami surowca i spadkiem wydajności, co nie tylko jest niezgodne z dobrą praktyką branżową, ale wręcz niebezpieczne dla ciągłości produkcji. Z kolei wartości 210-230 mm sugerują zbyt grube frakcje – taki rozmiar spotyka się najczęściej jako surowiec przedwstępny, tuż po wydobyciu, ale jeszcze przed procesem wstępnego rozdrabniania. Wzbogacalnik DISA nie został zaprojektowany do obsługi tak dużych brył; efektywność separacji dramatycznie by spadła, a ryzyko uszkodzenia urządzenia poważnie by wzrosło. W praktyce najczęstszym błędem jest właśnie utożsamianie wzbogacalników ze zwykłymi przesiewaczami lub rozdrabniaczami, choć ich rola i zakres optymalnej pracy są zupełnie inne. Podręczniki branżowe wyraźnie rozgraniczają typy maszyn w zależności od frakcji, jaką mają obsługiwać – dlatego właściwy dobór urządzenia do zakresu ziarnowego to podstawa efektywnego funkcjonowania zakładów przeróbczych, zarówno pod kątem wydajności, jak i kosztów eksploatacji oraz jakości uzyskiwanego koncentratu.