Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Wielu osobom wydaje się, że wzbogacanie magnetyczne można stosować do różnych kopalin, ale niestety to nie jest aż tak uniwersalna metoda. Na przykład węgiel kamienny nie posiada własności magnetycznych istotnych dla separacji magnetycznej – jego głównym celem przeróbki jest zwykle usunięcie siarki czy popiołu, a wykorzystuje się do tego głównie metody grawitacyjne lub flotacyjne. Baryt to z kolei minerał nie wykazujący właściwości magnetycznych, więc jego przeróbka opiera się raczej na różnicach ciężaru właściwego, często przez wzbogacanie grawitacyjne. Piryt, choć zawiera żelazo, również nie jest stosowany jako główny surowiec do wzbogacania magnetycznego – jego podatność magnetyczna jest bardzo niska i praktycznie nie pozwala na efektywną separację tą metodą. Często spotykam się z mylnym przekonaniem, że każda kopalina zawierająca żelazo lub mająca metaliczny połysk nadaje się do wzbogacania magnetycznego, ale to nieprawda. Efektywność tej metody zależy wyłącznie od podatności magnetycznej minerału głównego lub domieszek. W praktyce przemysłowej, zgodnie z dobrymi praktykami branżowymi, separatory magnetyczne stosuje się przede wszystkim do rud żelaza (magnetyt, częściowo hematyt) i czasem do oddzielania domieszek żelazistych z innych surowców, ale nie do przeróbki węgla, barytu czy pirytu. Warto więc pamiętać, żeby nie ulegać stereotypom i zawsze weryfikować fizyczne właściwości danej kopaliny przed doborem metody przeróbki.