Kwalifikacja: GIW.05 - Obsługa maszyn i urządzeń do przeróbki mechanicznej kopalin

Często w praktyce spotykam się z przekonaniem, że mniejsze zużycie mielników lub niższy ich wsad do młyna może być korzystne dla procesu, bo pozwala oszczędzić materiał czy energię. Jednak takie myślenie prowadzi do kilku bardzo powszechnych błędów. Po pierwsze, zbyt niski stopień wypełnienia nie powoduje zwiększenia stopnia uwolnienia ziarn – wręcz przeciwnie, materiał jest zbyt słabo rozdrabniany, więc minerały cenne pozostają zamknięte w ziarnach skały płonnej. W takim układzie efektywność wzbogacania, zwłaszcza flotacji, wyraźnie się pogarsza. To złudzenie, że mniejsza ilość mielników przełoży się na polepszenie procesu – w rzeczywistości kończy się to gorszym wynikiem technologicznym. Spotkałem się też z opinią, że przy zbyt niskim wypełnieniu można uzyskać większy stopień rozdrobnienia – to raczej nieporozumienie, bo wtedy młyn pracuje mało wydajnie, a ziarna nie są skutecznie rozbijane. Część osób sądzi również, że flotacja stanie się skuteczniejsza, jeśli produkt młyna będzie mniej rozdrobniony, co niestety nie ma pokrycia w praktyce ani w literaturze branżowej. Dobre praktyki każą utrzymywać właściwy poziom mielników – wtedy rozdrobnienie jest optymalne, a kolejne etapy przeróbki mogą przebiegać efektywnie. Typowym błędem jest patrzenie tylko na koszty zużycia mielników, bez analizy strat metali w odpadach i obniżonego uzysku koncentratu. Dlatego zawsze warto patrzeć na cały proces i jego wymagania, nie tylko na pojedynczy wskaźnik czy element linii technologicznej.