Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Często myli się sortymenty węgla kamiennego, bo nazwy typu groszek, grysik, miał czy muł brzmią dość podobnie, lecz w praktyce różnice są bardzo konkretne i mają spore znaczenie technologiczne. Groszek i grysik to sortymenty średnioziarniste i drobnoziarniste, ale wciąż wyraźnie grubsze od mułu. Groszek zwykle obejmuje frakcje 6–31,5 mm, jest stosowany przede wszystkim w kotłach retortowych i cieszy się popularnością w małych kotłowniach, bo dobrze się spala i nie powoduje zbyt dużego zapylenia. Grysik, jeszcze drobniejszy (2–10 mm), sprawdza się w nowoczesnych paleniskach, ale to nadal nie jest najdrobniejsza frakcja. Miał, czyli frakcja 0–6 mm, znany jest z wysokiej zawartości popiołu, ale wciąż stanowi bardziej wartościowy materiał niż muł. Najczęstszym błędem jest uznawanie miału za najdrobniejszy, pewnie dlatego, że w domowych zastosowaniach dużo o nim się mówi. Natomiast muł to już właściwie osad powstający w procesach płukania i wzbogacania węgla – bardzo drobny, mocno zmineralizowany, wymagający specjalnych metod transportu (np. rurociągi z wodą). Typowym nieporozumieniem jest też traktowanie mułu jako bezużytecznego odpadu, podczas gdy w nowoczesnych technologiach odzyskuje się z niego cenne składniki lub wykorzystuje do produkcji paliw alternatywnych. Zadanie poprawnego przyporządkowania tych sortymentów jest kluczowe, bo pomaga dobrać właściwe technologie przeróbki, transportu i magazynowania, a także minimalizować straty energetyczne i środowiskowe. Warto zawsze sprawdzać normy branżowe i nie dać się zmylić potocznym nazwom.