Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wybierając inne zestawy urządzeń do odwadniania koncentratów miedziowych, łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że każde urządzenie usuwające wodę lub ciała stałe może się nadać. Przykładowo, przesiewacze wibracyjne, choć są świetne do oddzielania dużych frakcji w procesie przesiewania, kompletnie nie sprawdzają się przy drobnoziarnistych koncentratach miedziowych – tam ziarna są zwykle tak małe i mają taką konsystencję, że sito nie zadziała, a materiał zwyczajnie je zatka. Osadzarki tłokowe natomiast służą do rozdziału frakcji o różnej gęstości, ale nie są efektywne przy koncentratach miedziowych, gdzie mamy do czynienia z gęstą pulą drobnych cząstek w zawiesinie wodnej. Filtry ciśnieniowe, choć czasem stosowane w innych gałęziach przemysłu, w praktyce przeróbki rud miedzi są rzadko używane – są bardziej skomplikowane, energetycznie kosztowne i nawet mniej wydajne niż filtry próżniowe przy tej frakcji. Z moich obserwacji wynika, że sporo osób myli odwadnianie mechaniczne z klasycznym przesiewaniem lub użyciem osadzarek, co jest typowym błędem – to zupełnie inne procesy, dedykowane różnym materiałom i granulacjom. Dobre praktyki branżowe jasno wskazują, że kluczowe są kolejno: zagęszczanie w zagęszczaczach promieniowych, filtracja próżniowa i końcowe suszenie w suszarkach bębnowych. Ominięcie któregokolwiek z tych etapów albo zamiana sprzętu prowadzi zazwyczaj do niepełnego odwodnienia, problemów z transportem i strat materiału. To pokazuje, jak ważne jest rozumienie specyfiki procesu i właściwe dobieranie urządzeń do danego typu materiału. Warto pamiętać, że odwadnianie koncentratów wymaga sprzętu przystosowanego do bardzo drobnych cząstek i dużych wydajności – dlatego standardowe przesiewacze czy osadzarki po prostu się nie nadają.