Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Wiele osób błędnie zakłada, że urządzenia takie jak wzbogacalniki zawiesinowe albo osadniki promieniowe czy terenowe nadają się do odzyskiwania magnetytu z cieczy ciężkich, ale w rzeczywistości ich konstrukcja i zasada działania zupełnie nie pasują do tego zadania. Wzbogacalnik zawiesinowy to sprzęt służący przede wszystkim do wzbogacania kopalin przy użyciu zawiesin wodnych, a nie do wydzielania magnetytu z zawiesiny magnetytowej. Główny błąd myślowy polega tu na utożsamianiu wszelkich urządzeń związanych z zawiesinami czy cieczami ciężkimi z funkcją odzysku materiałów magnetycznych. Z kolei osadniki promieniowe i osadniki terenowe są wykorzystywane do oddzielania cząstek stałych na drodze sedymentacji, ale nie są przystosowane do selektywnego wychwytywania ziaren ferromagnetycznych, takich jak magnetyt. Owszem, mogą one w pewnym stopniu zatrzymywać magnetyt, ale nie zapewniają efektywności wymaganej w nowoczesnych instalacjach przeróbczych. Typowym błędem jest tu mylenie procesu mechanicznej separacji poprzez opadanie cząstek z separacją opartą na właściwościach magnetycznych. W praktyce przeróbki kopalin odzysk magnetytu opiera się właśnie na wykorzystaniu pola magnetycznego, dlatego stosuje się do tego specjalnie zaprojektowane rekuperatory bębnowe. Pominięcie tej technologii często prowadzi do strat surowca, wzrostu kosztów i pogorszenia parametrów technicznych procesu. Moim zdaniem warto zawsze zwracać uwagę na dopasowanie urządzenia do konkretnej funkcji w zakładzie przeróbczym – to podstawa skuteczności i efektywności całego procesu.