Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

W zadaniach z bilansu masowego, takich jak to, często pojawiają się nieporozumienia związane z interpretacją poszczególnych strumieni. Typowym błędem jest nieuwzględnienie, że suma wszystkich odpływów musi być równa sumie wszystkich dopływów do systemu, zgodnie z zasadą zachowania masy. Część osób przy takich pytaniach próbuje sumować wartości zamiast je odejmować, przez co uzyskują wyniki znacznie przekraczające rzeczywiste wydajności (np. 52 Mg/h lub 70 Mg/h), co jest nawet fizycznie niemożliwe – nie ma w systemie dodatkowego źródła masy. Często, zamiast policzyć różnicę, ktoś myśli, że przelew stanowi połowę dopływu albo zakłada, że to suma z wylewem, a nie różnica. Takie podejście wynika czasami z braku nawyku analizowania schematu przepływów w urządzeniu albo z niezrozumienia, jak funkcjonuje osadnik stożkowy – przelew to to, co nie zostało odprowadzone jako osad. Jeżeli ktoś wybrał wartość 30 Mg/h, to prawdopodobnie dodał do siebie liczby z zadania lub zaokrąglił wyniki, nie zastanawiając się nad zasadą działania aparatu. W praktyce takie błędy mogą prowadzić do złego ustawienia parametrów pracy urządzenia i poważnych problemów z jakością produktów oraz stratami surowca. Moim zdaniem warto zawsze rysować prosty schemat blokowy procesu i zaznaczać sobie wszystkie strumienie masowe – to pomaga unikać takich pomyłek. Przemysłowe standardy jasno wskazują na konieczność prowadzenia precyzyjnych bilansów masowych, a każda nieścisłość w tej kwestii prędzej czy później odbije się na całym procesie technologicznym.