Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Środki ochrony indywidualnej to temat, który często bywa mylony właśnie z innymi formami zabezpieczeń czy wyposażenia zakładów. Materiały służące do samoobrony, takie jak gaz pieprzowy czy pałki, nie mają nic wspólnego z bezpieczeństwem pracy w przemyśle czy zakładach przeróbczych – są domeną służb porządkowych, nie BHP. Wyposażenie służby pierwszej pomocy, jak apteczki czy nosze, oczywiście jest bardzo ważne w miejscu pracy, ale to element ochrony zbiorowej, a nie indywidualnej – używasz ich, kiedy już coś się wydarzy, a nie do prewencji. Urządzenia do sygnalizowania zagrożeń, typu alarmy, syreny czy czujniki, także są niezbędne, tylko że one ostrzegają całą załogę i mają charakter systemowy. To typowy błąd myślowy, że wszystko, co zwiększa poziom bezpieczeństwa, od razu jest środkiem ochrony indywidualnej. W rzeczywistości, w tej kategorii mieszczą się tylko te elementy, które pracownik nosi na sobie i które indywidualnie chronią go przed konkretnymi zagrożeniami. Najczęstsze pomyłki biorą się z niezrozumienia definicji BHP oraz z zamieszania między ochroną zbiorową a indywidualną. Dobre praktyki nakazują rozróżniać te pojęcia, bo tylko wtedy można skutecznie zaplanować wdrożenie bezpiecznych rozwiązań w miejscu pracy. W branży przeróbki kopalin, ale nie tylko, brak tej podstawowej wiedzy może prowadzić do poważnych konsekwencji, włącznie z wypadkami, których można było uniknąć. Dobrze jest więc wiedzieć, że to właśnie kaski, rękawice, okulary, buty ochronne czy nauszniki są typowymi środkami ochrony indywidualnej.