Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

Zastosowanie wirówek odwadniających, sit odśrodkowych czy sit łukowych w procesie zagęszczania koncentratów z układów wzbogacania rud miedzi to dość częsty błąd logiczny, który wynika głównie z mylenia etapów procesu przeróbczego i funkcji poszczególnych maszyn. Wirówki odwadniające oraz sita odśrodkowe są szeroko wykorzystywane w końcowych fazach odwadniania, gdzie chodzi już o usunięcie resztek wody z uzyskanego koncentratu lub odpadów. Są skuteczne, ale nie radzą sobie z dużymi objętościami pulpy o niskiej koncentracji fazy stałej – a takie właśnie występują po procesie wzbogacania. Sita łukowe natomiast służą przede wszystkim do wstępnego oddzielania zawiesin o większych cząstkach, zwłaszcza przy oczyszczaniu wód technologicznych, a nie do zagęszczania koncentratu mineralnego. Typowym błędem jest uznanie, że każde urządzenie do „odsączania” lub „oddzielania wody” będzie się nadawało na każdym etapie – niestety, w praktyce tylko osadniki promieniowe umożliwiają wydajne zagęszczanie dużych ilości drobnoziarnistego koncentratu do postaci gęstej pulpy. Podstawą doboru urządzeń jest zawsze charakterystyka materiału i wymagania co do wydajności oraz czystości uzyskiwanych strumieni. Moim zdaniem, właśnie takie nieprecyzyjne rozróżnienie funkcji maszyn prowadzi do błędnych wyborów, co w zakładach skutkuje niską efektywnością i problemami z dalszym przerobem. Dlatego bardzo istotne jest, by rozumieć, które urządzenie sprawdza się na jakim etapie procesu – standardy branżowe jednoznacznie wskazują osadniki promieniowe jako rozwiązanie do zagęszczania koncentratów w procesach wzbogacania rud miedzi.