Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

W procesie zagęszczania produktów po separacji grawitacyjnej surowców kaolinowych nietrudno o pomyłkę przy doborze środków chemicznych, bo nazewnictwo branżowe bywa mylące. Koagulanty rzeczywiście też służą do agregacji cząstek, ale ich rola i skuteczność są nieco inne niż flokulantów – koagulanty neutralizują ładunki na powierzchni cząstek, co pozwala im zbliżyć się do siebie, lecz same nie tworzą dużych, łatwo opadających aglomeratów. W praktyce stosuje się je częściej jako etap wstępny przed flokulacją, głównie w uzdatnianiu wody, a nie typowo w technologii kaolinu. Depresory z kolei używane są w procesach flotacji – ich zadaniem jest hamowanie przyłączania się niektórych minerałów do pęcherzyków powietrza, więc ich obecność przy zagęszczaniu zawiesin jest zupełnie nieuzasadniona. Zbieracze to również odczynniki flotacyjne, selektywnie zwiększające hydrofobowość określonych składników, co pozwala je oddzielić za pomocą flotacji – znów, nie mają żadnego wpływu na proces tworzenia większych cząstek w zawiesinie wodnej. Typowym błędem jest mylenie funkcji tych odczynników, bo wszystkie należą do szerokiej grupy chemikaliów procesowych i ich nazwy przewijają się przez wiele tematów związanych z przeróbką kopalin. Prawidłowe rozróżnienie, które środki stosuje się do flokulacji, a które do innych etapów przeróbki, jest kluczowe. Przy zagęszczaniu kaolinu to właśnie flokulanty zapewniają wydajność procesu i dobrą jakość produktu, zgodnie ze współczesnymi standardami branżowymi.