Kwalifikacja: GIW.11 - Organizacja procesu przeróbki kopalin stałych

W przypadku tej kruszarki walcowej kluczowe jest zrozumienie, jakie mechanizmy faktycznie dominują podczas rozdrabniania ziaren mineralnych. Częstym błędem jest utożsamianie działania walców z łamaniem lub ścieraniem, co wynika chyba głównie z obserwacji powierzchni walców lub nieznajomości sposobu pracy tych urządzeń. Ścieranie pojawia się raczej przy młynach kulowych czy tarczowych, gdzie ziarna przesuwają się względem siebie i powierzchni roboczych pod wpływem tarcia. Łamanie z kolei kojarzy się z kruszarkami szczękowymi lub stożkowymi, gdzie ziarna pękają pod wpływem dynamicznego działania sił rozrywających. Łupanie natomiast występuje tam, gdzie materiał rozdziela się wzdłuż naturalnych płaszczyzn podziału, co jest typowe dla łuparek, zupełnie innego rodzaju urządzeń. W kruszarkach walcowych podstawowym mechanizmem jest zgniatanie – materiał przechodzi przez szczelinę między walcami i jest zgniatany równomiernym naciskiem. Często myli się te mechanizmy z powodu nieprecyzyjnego opisu lub własnych wyobrażeń o pracy maszyny. Branżowe standardy i literatura techniczna jednoznacznie wskazują, że zgniatanie zapewnia najbardziej przewidywalne i powtarzalne efekty rozdrabniania w takich urządzeniach, co przekłada się na stabilność procesu i zgodność z wymaganiami produkcyjnymi.